Patiëntverhalen

Antoine Olbertz over prostaatkanker

In het najaar van 2020 kreeg Antoine Olbertz te horen dat hij prostaatkanker heeft. Hij werd in een nieuwe wereld ondergedompeld, die hij vol goede moed op zich af liet komen. Antoine had meteen in de gaten dat er in CWZ degelijk onderzoek werd gedaan en niets werd overslagen. Vooral in de beginperiode heeft Joost de Baaij, verpleegkundig specialist urologie van CWZ, een grote rol gespeeld en er ontstond een klik tussen hen. Hieronder een tweegesprek.

Een nieuwe, onbekende wereld

Antoine was niet bekend met ziekenhuizen en nieuw in de medische wereld. ‘Ik kwam met de verdenking prostaatkanker in een wereld terecht die helemaal nieuw voor mij was. Een wereld die ik niet kende en waarvan ik mij afvroeg wat er allemaal ging gebeuren. Maar dan kom je bij het prostaatkankercentrum CWZ terecht en dan heb je gelijk het gevoel: er wordt voor mij gezorgd. En ook goéd gezorgd. Daar ben ik dankbaar voor, wij allemaal overigens’, aldus Antoine.

Intensief

Joost gaat verder: ‘In het begin is het met name het meest intensief. Biopten, onderzoek, uitslagen, de spanning, het starten van de behandeling. Die eerste paar weken, het diagnostisch traject, die zijn het meest spannend en voor mij het belangrijkste om daar een verschil te maken. Niet in wat je vertelt, maar in hoe je dingen vertelt. Kijk, aan een uitslag kan ik niets veranderen, maar wel in hoe zo’n uitslag wordt gebracht’. Hij hoopt op deze manier een verschil te kunnen maken voor patiënten.  

‘’'Er wordt meegedacht, ook door jouw collega’s. Dat soort dingen, daar ben ik wel gevoelig voor. Die kleine dingen hebben veel betekend.’‘’

Antoine

Kleine dingen maken verschil

Antoine: ‘Ik voelde me gelijk thuis, ondanks de belabberde situatie. Er wordt meegedacht, ook door jouw collega’s. Dat soort dingen, daar ben ik wel gevoelig voor. Die kleine dingen hebben veel betekend. Als wij het goed hebben, dan wil ik graag dat anderen het ook goed hebben. Dat zit in mij en ik heb het idee dat dat bij meneer de Baaij ook zo is’. Joost gaat verder: ‘Ik ben vanzelfsprekend altijd geïnteresseerd in wie er tegenover mij zit, niet alleen in die prostaat, maar gewoon in de persoon. Ik wil de patiënt leren kennen om ook inzicht te krijgen in zijn voorkeuren voor eventuele behandelingen. Antoine heeft erg veel waardering voor de zorg die wij hem bieden. Niet alleen een waardering naar mij toe, maar naar iedere zorgverlener binnen zijn zorgtraject.’

‘’'Antoine heeft erg veel waardering voor de zorg die wij hem bieden. Niet alleen een waardering naar mij toe, maar naar iedere zorgverlener binnen zijn zorgtraject.'‘’

Joost

Verpleegkundig specialist urologie

Positieve energie

Joost probeert er de juiste woorden voor te vinden, maar het is voor hem puur de energie die er is wat maakt dat hij het leuk vindt. Joost: ‘Van het begin tot nu is hij voor mij een en dezelfde persoon gebleven: een optimist, zelfs in spannende periodes’. Antoine vult aan: ‘De manier waarop je met de situatie omgaat, wordt deels ook bepaald door de manier waarop je daar in wordt begeleid en wordt behandeld’. ‘Je weet natuurlijk nooit hoe je met zo’n situatie zou omgaan, maar ik bewonder het dat hij het los kan laten en het volste vertrouwen in ons heeft. Ik hoop dat ik dat ook zou kunnen als er mij iets zou overkomen’ vertelt Joost. 

Februari 2022

Naschrift van zoon Bas Olbertz - februari 2026

Mijn haar doneer ik aan een kankerpatiënt ter ere van mijn vader

Gisteren was het Wereldkankerdag en stapte ik einde middag naar de kapper. ‘Haal mijn haar er maar af, want ik wil het doneren’, zei ik. ‘Er is vast iemand getroffen door deze nare ziekte die mijn haar goed kan gebruiken.’

Kanker is één van de oorzaken dat mijn vader Antoine Olbertz vlak voor de kerst is overleden. Hij was eind zeventig. Hij had nog nauwelijks grijze haren en droeg het al jaren in een lange paardenstaart. Mijn laatste kappersbezoek was na de eerste lockdown in 2020. Ik kreeg er gemengde reacties op van collega’s. De ene vond het lange haar mooi staan en de ander stond al met de schaar in de aanslag. Zo vader, zo zoon dus.

Halverwege 2020 werd bij mijn vader prostaatkanker geconstateerd. Hij is daar goed uitgekomen na de goede behandeling en zorg van de poli urologie CWZ. Daarover is hij geïnterviewd voor de Wereldkankerdag van 2022. In 2023 was er weer een tegenslag, een melanoom dit keer. Ook hier kwam hij na goede zorg van poli heelkunde CWZ goed uit. Maar na een controle werden er halverwege 2024 uitzaaiingen gevonden in de longen. Waar het vandaan kwam, was niet bekend. Daardoor konden de artsen helaas niet meteen een behandeling starten.

Dit was een grote tegenslag voor mijn vader. Hij ging er helemaal aan onderdoor. Wat stond hem in de toekomst te wachten? Toen later dat jaar mijn moeder onverwachts overleed, had hij geen prettig leven meer. Eind november kwam hij ten val en brak een ruggenwervel. Vanaf dat moment ging het heel snel achteruit. Hij overleed eind december in het hospice. 

Dat ik mijn haar liet groeien was niet zomaar. Ik zag het als ondersteuning van mijn vader. Met deze donatie hoop ik nu andere kankerpatiënten te steunen.