Oogscan met Optical Coherence Tomography (OCT)

Onderzoek

Inleiding

Een OCT (Optical Coherence Tomography) is een beeldvormende techniek waarbij een scan gemaakt wordt van structuren van het oog, meestal van het netvlies. Een OCT-apparaat kan heel fijne details op de overgang tussen het glasvocht en het netvlies zichtbaar maken. Behalve het oppervlak, kan de oogarts met behulp van deze techniek ook de dikte van het netvlies opmeten en onderzoeken of er een abnormale hoeveelheid vocht in of onder het netvlies aanwezig is. Meestal wordt het OCT-onderzoek gebruikt om een beeld te maken van het centrum van het netvlies (de gele vlek of macula genoemd).
OCT helpt bij het stellen van de diagnose, wanneer de traditionele onderzoeksmethoden onvoldoende zekerheid bieden.

Waarom wordt een OCT verricht?

Een OCT kan meerdere afwijkingen opsporen zoals:

De meest voorkomende oogziekten om een OCT te maken

Netvliesveroudering (macula degeneratie)
Dit is een veel voorkomende oorzaak van slecht- ziendheid bij ouderen. In een aantal gevallen ontstaan vaatnieuwvormingen onder het netvlies. Deze kunnen vaak behandeld worden met injecties (Lucentis of Avastin), om verdere achteruitgang van het gezichtsvermogen te stoppen of zelfs te verbeteren (zie de pagina ‘Leeftijdsgebonden maculadegeneratie/MD).

Plooivorming (maculapucker)
Een maculapucker is een heel fijn gerimpeld laagje bindweefsel dat zich precies over het centrum van het netvlies (de gele vlek) heeft gevormd. Het dunne laagje bindweefsel op het netvlies kan het gevolg zijn van allerlei aandoeningen op het netvlies. Het ontstaat meestal na veranderingen in de gelei van het oog bij mensen die ouder zijn dan 50 jaar.

Gat in de gele vlek (maculagat)
Dit is een gaatje in het centrum van het netvlies (gele vlek). Vaak functioneert het netvlies rondom het gaatje ook niet goed doordat er wat vocht onder zit. De meeste maculagaten ontstaan spontaan. Er zijn geen factoren bekend die de vorming van een maculagat bevorderen, behalve een flinke klap op het oog. Er is geen aanwijzing dat het een erfelijke aanwijzing is.

Oedeem (maculaoedeem)
Talrijke ziektebeelden kunnen aanleiding geven tot vochtophoping (oedeem) in de gele vlek waardoor het scherpe zien ernstig kan verminderen. Voorbeelden van oorzaken zijn: Diabetes Mellitus met oogafwijkingen, trombose in de vaten van het netvlies, als reactie op een oogoperatie en bij chronische oogontstekingen. In bepaalde gevallen kan besloten worden om deze vochtophoping te behandelen door het toedienen van een medicijn in de glasvochtruimte.

Het onderzoek

De assistent druppelt beide ogen met pupilverwijdende druppels.
De pupilverwijdende druppels hebben tot gevolg dat u een paar uur waziger gaat zien. Voor het naar huis rijden is het verstandig een begeleider mee te nemen of gebruik te maken van het openbaar vervoer. Het onderzoek vindt plaats op de polikliniek.
Tijdens het onderzoek met het OCT-apparaat zit u met de kin in een kinsteun en het voorhoofd tegen de band (zoals ook bij een algemeen oogonderzoek gebeurt). Als u in het apparaat kijkt, ziet u een groen kruisje. U blijft tijdens het onderzoek fixeren in de groene stip. Het licht is niet gevaarlijk voor het oog. Het onderzoek is niet belastend (geen fel licht).
De oogarts geeft u de uitslag vaak direct na het onderzoek , maar soms moet u daarvoor terugkomen. Als u vragen heeft over het onderzoek kunt u die altijd stellen aan de assistenten of aan uw oogarts.
Dit OCT-onderzoek wordt vaak verricht bij mensen met chronische of terugkerende ziekten van de ogen. Het kan dus nodig zijn dat dit onderzoek vaak herhaald wordt. Dit leidt in ieder geval niet tot risico’s. Door dit OCT-onderzoek is er kans dat het meer belastende fluorescentie-onderzoek, waarbij met contraststof foto’s van de netvliezen worden gemaakt, niet nodig is.

Vragen

Als u na het lezen van deze informatie vragen heeft, stel deze dan gerust aan uw oogarts.

G616

Inhoudsopgave