Na acht jaar actief te zijn geweest binnen de cliëntenraad van CWZ, neemt Jan Bertrams afscheid als voorzitter. Hij kijkt terug op zijn jaren met trots en strijdlust. ‘Bij mijn aantreden zei ik: de cliëntenraad moet wat meer smoel krijgen. Het mocht wel wat zichtbaarder allemaal.’ Samen met de nieuwe voorzitter Bart Straatman blikt hij terug én vooruit. Wat is er bereikt, en wat ligt er nog op het bord?
Je moet aan tafel zitten
Toen Jan begon, was de cliëntenraad nog wat teruggetrokken. ‘We kwamen eens in de zoveel tijd bij elkaar. Maar ik vond: als je voorzitter bent, moet je ook echt zichtbaar zijn in het ziekenhuis.’ Hij zocht actief contact met andere overleggroepen, zoals de voorzitters van de adviesgremia. ‘Niet om alleen maar iets te roepen, maar om echt het perspectief van de patiënt op tafel te leggen.’ Dat bleek soms nog een uitdaging. ‘Er wordt veel gepraat over patiënten, maar veel minder mét patiënten,’ zegt Jan. ‘Dat is een valkuil.’
Een club met tanden
Onder Jans leiding veranderde de cliëntenraad van een wat afwachtende naar proactieve club. ‘We zijn veel meer zelf gaan agenderen. Wat vinden wij belangrijk? Hoe kijken wij naar de toekomst van de zorg?’ Een concreet voorbeeld was de invoering van de PER: de Patiënt Effect Rapportage. ‘Een middel om te checken wat een verandering betekent voor de patiënt. Maar het verdween tijdens de coronaperiode van de agenda. Dat vond ik heel erg jammer.’ Toch bleef Jan strijdbaar. ‘Soms moet je je voet tussen de deur zetten. Niet om lastig te zijn, maar om serieus genomen te worden.’
Een nieuwe bezem
Bart Straatman, de nieuwe voorzitter, brengt een frisse blik mee. Hij werkte jarenlang in de consultancy en het onderwijs, onder meer als lid van het College van Bestuur van de Erasmus Universiteit. ‘Ik zag hier in de wachtkamer dat ze een nieuwe voorzitter zochten. Ik dacht: dat kan ik misschien wel doen.’
Hij is duidelijk over zijn aanpak: ‘Ik ga niet alles overhoop gooien. De basis is goed. Maar er zijn wel accenten die aandacht vragen. Bijvoorbeeld: zijn we als cliëntenraad wel representatief genoeg? We zijn allemaal wit, overwegend gepensioneerd… daar mag wel wat meer diversiteit bij.’
Geen doel op zich
Bart wil het belang van patiënten stevig blijven verankeren in het ziekenhuis.’ Patiëntenparticipatie moet geen hobby zijn van een paar mensen. Het moet in het hele ziekenhuisbeleid verweven zitten.’ En dat begint met goede vragen stellen. ‘Willen patiënten dit eigenlijk wel? We moeten niet aannemen dat we het weten, maar het echt vragen.’
Voldoening
Op de vraag wat het voorzitterschap hem gebracht heeft, zegt Jan: ‘Voldoening. We hebben de cliëntenraad een plek gegeven. Een gezicht. En hopelijk kan Bart die lijn doortrekken.’ Bart knikt. ‘Ik ga mijn best doen. Niet als kopie van Jan, maar met mijn eigen stijl. Wat telt, is dat het perspectief van de patiënt serieus blijft meetellen.’
Jan Bertrams neemt donderdagmiddag 12 juni om 16.00 uur afscheid in de serre van Jonkerbosch, je bent van harte welkom.